Bol Walrow w stawach. Stwardnienie rozsiane - przyczyny, objawy, leczenie

Pacjent proszony jest o ułożenie się na stole, który podczas badania będzie przesuwał się w kierunku wnętrza obręczy. Am J Phys Med Rehabil. A randomized placebo-controlled trial of fluoxetine in body dysmorphophobic disorder. W późnej boreliozie najczęstszym zespołem jest przewlekłe postępujące zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego.

They are also a conceptual, diagnostic and therapeutic challenge for contemporary medicine. Before the work on the most recent edition of the American Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders DSM-5 was finished, somatoform disorders, which are one of the most ambiguous and troubling diagnostic categories, had been discussed.

In psychiatry this diagnosis is used with reference to the disorders involving the rechanneling of psychological problems into the sphere of a body, i. The discussion has become an opportunity to look into the nature of this group of disorders and specify the way modern psychiatry conceptualizes it.

Stwardnienie rozsiane - przyczyny, objawy, leczenie

The aim of this article is to illustrate what are somatic symptoms and mention controversial aspects of this diagnosis.

It includes the latest information from the scope of epidemiology, comorbidity, therapy as well as individual and social consequences of the discussed phenomenon. Psychiatry ; 12, 2: 77—84 key words: somatoform disorders, DSM-5, functional disorders Wstęp Objawy somatyczne, dla których nie udaje się zidentyfikować medycznej przyczyny MUPS, medically unexplained physical symptomsto innymi słowy skargi na dolegliwości, takie jak: bóle głowy, bóle mięśni i stawów, dolegliwości gastryczne, które skłaniają pacjenta do szukania pomocy medycznej, ale nie udaje się w procesie diagnostycznym, przy obecnym stanie wiedzy, odnaleźć dla nich organicznej przyczyny.

Wyróżnia się trzy aspekty tych objawów: percepcyjny doświadczanie objawówpoznawczy uznanie objawów jako nienormalnych i behawioralny poszukiwanie pomocy medycznej w związku z objawami [1]. To, w jaki sposób pojmujemy skargi somatyczne, których nie da się wyjaśnić stanem medycznym, odzwierciedla nasz dualistyczny sposób pojmowania ludzkiej natury, wyraźnie obecny w kulturze zachodniej. W myśl tej filozofii doświadczane objawy mogą mieć albo pochodzenie psychogenne, albo organiczne.

Dolegliwości somatyczne bez widocznego podłoża organicznego stanowią zatem wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne. Pacjenci z tej grupy systematycznie odwiedzają gabinety przedstawicieli najróżniejszych usług medycznych. Nierzadko jeden za drugim, generując pokaźne koszty i stanowiąc próbę dla umiejętności interpersonalnych specjalistów [2, 3]. Pacjenci z objawami somatycznymi jako stali odbiorcy świadczeń zdrowotnych W populacji ogólnej objawy somatyczne stanowią powszechne zjawisko.

Prawie jedną trzecią tych objawów zakwalifikowano jako zaburzenia psychiatryczne, lub nie można ich było wyjaśnić w sposób medyczny [4]. Wśród pacjentów opieki zdrowotnej objawy somatyczne niewyjaśnione medycznie stanowią istotny problem i przyczynę częstych wizyt w specjalistycznych gabinetach lekarskich oraz na oddziałach szpitalnych.

W badaniu Reid i wsp.

Bol Walrow w stawach Podtrzymuje chore pecznieje

Bass i wsp. W badaniu Carson i wsp. Fink i wsp. Największe koszta opieki generują hospitalizacje, w trakcie których prowadzone jest postępowanie diagnostyczne [9].

Stwardnienie rozsiane - przyczyny

I choć jednorazowa hospitalizacja pacjenta ze zdiagnozowaną chorobą będzie droższa od hospitalizacji pacjenta o niewyjaśnionych objawach somatycznych, a liczba procedur podobna [10], to w drugim przypadku można się spodziewać dużo częstszych wizyt i hospitalizacji mających ustalić podłoże objawów i umożliwić diagnozę.

Jak wynika z badań Reid i wsp. MUPS — objawy somatyczne niewyjaśnione medycznie jako zbiorcza kategoria W literaturze przedmiotu można znaleźć liczne nazwy na określenie zaburzeń, które Bol Walrow w stawach się poprzez objawy somatyczne — bardziej potoczne lub naukowe, takie jak: somatyzacje, medycznie niewyjaśnione objawy somatyczne, mnogie objawy niewyjaśnione somatycznie, syndrom przetrwałych objawów, zaburzenia funkcjonalne.

Na kartach historii MUPS kategoryzowane było w dwojaki sposób: jako zaburzenie psychiatryczne przy wykluczeniu podłoża somatycznego lub w kategoriach choroby somatycznej — hipotetycznego syndromu objawów o nieznanym patomechanizmie [1]. Niektórzy znawcy przedmiotu Simon Wessley, Javier I.

Escobar skłaniają się ku poglądowi, że należałoby mówić o jednym syndromie, bez potrzeby rozbijania go na kategorie. Łączą je bowiem zasadnicze właściwości, między innymi: brak jednorodnego standardu umożliwiającego potwierdzenie lub odrzucenie diagnozy, obecność licznych niewyjaśnionych somatycznych objawów związanych z pracą wielu organów, nieokreślony patomechanizm, porównywalna skuteczność psychoterapii poznawczo-behawioralnej i farmakoterapii w leczeniu [11, 12].

Zaburzenia funkcjonalne Zdaniem Bol Walrow w stawach istnieje trend do wyłaniania i nazywania nowych zjawisk na podstawie obserwowanych grup objawów somatycznych —zjawisk tak naprawdę tożsamych, ale zyskujących odrębne etykiety w zależności od dziedziny medycyny, w ramach której są identyfikowane. Są to Bol Walrow w stawach innymi funkcjonalne zespoły bólowe fibromialgia, idiopatyczny ból twarzy, Pomaga w bolach stawow ból klatki piersiowejzespół jelita drażliwego, globus, dzwonienie w uszach, zespół chronicznego zmęczenia, zespół cieśni nadgarstka, hiperwentylacja, duszność, chroniczny kaszel, zespół poboreliozowy [11].

Bez względu na stosowane nazewnictwo to, o czym powinni pamiętać specjaliści współpracujący z omawianą grupą pacjentów, to niepewność co do przedmiotu interwencji.

Richardson i wsp. Pacjent stale nie akceptuje zapewnień o nieobecności choroby, pogorszeniu ulega jego funkcjonowanie społeczne i rodzinne [13, 14].

Do najczęstszych dolegliwości należą: bóle brzucha, klatki piersiowej, głowy i pleców [5]. Zaburzenia somatyzacyjne często współwystępują z depresją i określa się je maskami depresji. Należą do nich: spadek energii, zaburzenia snu, dolegliwości bólowe napięciowe bóle głowy, mięśni, stawówobjawy ze strony układu sercowo-naczyniowego kołatania serca, ból w klatce piersiowejukładu pokarmowego zaburzenia żołądkowo-jelitowe, spadek łaknieniaukładu płciowego zaburzenia potencji i cyklu menstruacyjnego [15].

Mimo że nie stwierdza się odpowiednich przyczyn dla relacjonowanych objawów, pacjent nie akceptuje zapewnień o braku choroby [13]. Tę koncentrację na własnym ciele i nadmierne uczuciowe z nim związanie, w literaturze przedmiotu tłumaczy się jako przejaw narcyzmu [17].

Hipochondria jest uważana za oporne na leczenia zaburzenie, bardziej przewlekłe, gdy towarzyszą jej zaburzenia somatyzacyjne [18].

Oporowe zgięcie łokcia Oporowy wyprost łokcia m. Hemiplegic shoulder pain HSP : natural history and investigation of associated features. Disabil Rehabil.

Dolegliwości nie są symulowane, nie Traktowal stawy też następstw wyraźnych zaburzeń nastroju, lękowych, psychotycznych czy dyspaurenii. Powodują natomiast zwiększenie zainteresowania pacjentem. Jako przykładowe zaburzenia ICD podaje: globus hystericus uczucie gałki w gardle i inne formy zaburzeń połykania, psychogenny kręcz karku i inne kurczowe zaburzenia ruchowe, świąd psychogenny, psychogenne zaburzenia miesiączkowania, zgrzytanie zębami [13, 14].

Różni je między innymi fakt, że według DSM-5 wcześniej również DSM-IV zaburzenia konwersyjne klasyfikowane są jako jedno z zaburzeń somatoformicznych, zaś według ICD należą do odrębnej kategorii zaburzeń dysocjacyjnych. Współwystępowanie zaburzeń pod postacią somatyczną z innymi zaburzeniami psychicznymi Wyniki badań pokazują, że zaburzenia pod postacią somatyczną współwystępują z innymi zaburzeniami psychicznymi.

Wielokrotnie potwierdzono ich związek z lękiem i depresją [1]. Wynik badania Huag i wsp. Najwięcej zaburzeń funkcjonalnych odnotowano u osób cierpiących na zaburzenia lękowe i depresję jednocześnie [19]. Ponadto, osobom z zaburzeniami somatyzacyjnymi częściej niż osobom bez tego zaburzenia towarzyszy patologia osobowości.

W jednym z badań porównywano pacjentów z Bol Walrow w stawach somatyzacyjnymi z osobami cierpiącymi na zaburzenia lękowe i depresyjne. Wśród pacjentów z zaburzeniami somatyzacyjnymi osobowości typu bierno-zależnego, histrionicznego i drażliwo-agresywnego pojawiały się istotnie częściej niż w porównywanej grupie [20].

Najczęstsze wśród somatyzujących okazały się osobowości paranoiczna, obsesyjno-kompusyjna i histrioniczna [21]. Steckel miał definiować to zjawisko jako zaburzenia fizyczne na podłożu głębokiej neurozy, a uśmierzeniu objawów miałaby służyć terapia konfliktów wewnętrznych. Ta sama autorka przytacza pogląd C. Junga jakoby Bol Walrow w stawach fizyczne czy choroba odzwierciedlały brak pełnej integracji w obrębie self i poglądy Sifneosa, że objawy fizyczne stanowią o niezdolności jednostki do nazywania swoich uczuć.

Za Blaustein i Tuber sugeruje, że aleksytymia może spełniać funkcje obrony przed przeżywaniem zbyt trudnych emocji [22]. Skupianie uwagi na problemach somatycznych, a nie wewnątrzpsychicznych. Tak też powstaje błędne Bol Walrow w stawach relacji jednostka-otoczenie, lub innymi słowy pacjent — specjalista. Taki układ wzmacnia zależną rolę somatyzującego i podtrzymuje go w poszukiwaniu opieki.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Istnieją przesłanki na temat związku zaburzeń pod postacią somatyczną z doświadczeniami traumatycznymi. W badaniu Van der Kolk i wsp. Jednocześnie, osoby, u których doszło do rozwoju PTSD w dorosłym życiu, rzadziej cierpiały na te zaburzenia niż ci, którzy doświadczyły PTSD w dzieciństwie.

Bol Walrow w stawach Podtrzymywac zapalenie po peknieciu palca

Oprócz sugerowanej funkcji mechanizmu radzenia sobie z urazem psychicznym [24], zaburzenia somatyzacyjne mogą także pełnić funkcję adaptacji społecznej. Skargi na objawy somatyczne mogą bowiem pomagać realizować potrzeby, dla których jednostka nie wykształciła dojrzalszych sposobów zaspakajania. Wyniki badań wskazują na wysoki stopień upośledzenia Bol Walrow w stawach wśród pacjentów z zaburzeniami pod postacią somatyczną.

Badania dotyczą głównie grup z zaburzeniami somatyzacyjnymi. W badaniu Goldinga i wsp. Ci sami pacjenci oceniali swój stan zdrowia gorzej niż osoby zmagające się z przewlekłą chorobą somatyczną [26]. Hiller i wsp. Współwystępowanie zaburzeń nastroju oraz zaburzeń nastroju i lękowych wiązało się z większą niesprawnością niż w przypadku pacjentów bez towarzyszących zaburzeń psychicznych.

Autorzy sugerują, że współwystępowanie zaburzeń afektywnych i zaburzeń somatoformicznych stanowi czynnik ryzyka obniżenia funkcjonowania psychospołecznego [27]. Na podstawie przeprowadzonych analiz nie sposób wyciągnąć wniosku o tym czy gorsze Bol Walrow w stawach mogło stanowić podłoże, czy konsekwencję rozwijających się zaburzeń. Sugeruje się natomiast, że pogorszenie funkcjonowania może sprzyjać chronicznemu przebiegowi zaburzeń somatoformicznych [28].

Zastrzeżenia co do sposobu ujmowania zaburzeń somatoformicznych w dotychczasowych klasyfikacjach W roku opublikowano Diagnostyczny i Statystyczny Podręcznik Zaburzeń Psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego DSM Przy okazji trwania prac nad kształtem jednostek i kryteriów diagnostycznych, wskazano na wiele niedociągnięć i wątpliwości związanych z samą kategorią zaburzeń somatoformicznych. Po pierwsze, jak sugeruje Mayou i wsp.

Sugeruje bowiem, że odczuwane przez pacjenta objawy fizyczne są wytworem jego umysłu, co podważa związane z nimi cierpienie.

Kolejną niejasną kwestię stanowi problem chorób i zaburzeń internistycznych, mogących leżeć u podłoża objawów. Mayou w swoich rozważaniach podaje przykład zespołu jelita drażliwego, którego objawy mogą zostać zdiagnozowane jako dwa różne zaburzenia: zespół jelita drażliwego i niespecyficzne zaburzenie somatoformiczne lub zaburzenie bólowe.

Diagnoza psychiatryczna może służyć jako wątpliwe uzasadnienie skarg, ale też sugerować że dolegliwości fizyczne stanowią iście psychiatryczny problem i przyczynić się do przeoczenia poważnej choroby [28].

Wprowadzone zmiany wiążą się z redukcją podkategorii diagnostycznych i tym samym usunięciem takich jednostek, jak: zaburzenia somatyzacyjne, hipochondryczne, zaburzenia bólowe, zaburzenia somatyczne niezróżnicowane. Za sprawą kryteriów DSM-5 dokonywana ewaluacja wydaje się bardziej holistyczna i praktyczna, jako że jej głównym celem pozostaje dostarczenie jak najtrafniejszej pomocy.

Muszą towarzyszyć im także nadmierne myśli, uczucia i zachowania z nimi związane, które są źródłem silnego stresu lub poważnie utrudniają funkcjonowanie. Mowa tutaj o oznakach nadmiernego skupiania uwagi na symptomach, utożsamianiu naturalnych funkcji ciała z objawami choroby, obawach przed podejmowaniem aktywności fizycznej, sprawdzaniu ciała w poszukiwaniu oznak zaburzeń, szukaniu pomocy i zapewnień lekarzy.

Objawy powinny trwać nieprzerwanie co najmniej 6 miesięcy. Czynniki ryzyka dla chronicznego przebiegu zaburzenia mają stanowić: płeć żeńska, starszy wiek, krótkotrwała edukacja, niski status ekonomiczny, bezrobocie, historia dziecięcych zdarzeń traumatycznych jak nadużyciawspółwystępowanie choroby fizycznej lub innego zaburzenia psychicznego depresja, zaburzenia lękowe, dystymia, napady panikistres, korzyści wtórne z choroby, ale także nadmierna wrażliwość na ból, podwyższona wrażliwość na sygnały z ciała, interpretowanie sygnałów Bol Walrow w stawach ciała w kategoriach objawów choroby.

Stan ten ma związek z przeżywaniem silnego lęku i poszukiwaniem albo lękowym unikaniem kontaktu z lekarzem. Objawy pod postacią somatyczną są nieobecne albo mają bardzo łagodne nasilenie. Nie tyle doświadczanie objawów, co myśl o leżącym u ich podłoża stanie jest dla pacjenta źródłem stresu. Jeśli pacjent zmaga się z jakąś choroba organiczną, jego obawy są nadmierne i nieproporcjonalne.

Bol Walrow w stawach Chodzenie po choroby stawow

W DSM-5 podkreśla się, że obawy stają się ważną częścią tożsamości, tematem rozmów i sposobem radzenia sobie ze stresem, prowokują do stałego samodiagnozowania, poszukiwania informacji na temat choroby i pozyskiwania potwierdzenia zasadności swoich obaw w otoczeniu.

Ponadto, powodują izolację i zahamowanie w podejmowaniu czynności niosących za sobą jakiekolwiek ryzyko zaszkodzenia organizmowi jak np.

Choroba sm - kogo dotyka?

Jeden lub kilka objawów różnego rodzaju. Symptomatologia sugeruje tło somatyczne lub neurologiczne, jednak badania nie dają podstaw do stwierdzenia takiej etiologii. Podobnie w polskiej literaturze wskazuje się na istotność badań obrazowych oraz dokładnej diagnostyki somatycznej i neurologicznej, które nie tylko mają podnieść trafność diagnozy ale również uchronić przed konsekwencjami późnego wykrycia organicznego tła objawów [32].

Do często spotykanych objawów w przebiegu zaburzeń konwersyjnych należą: niedowłady, paraliże, niepadaczkowe napady drgawkowe, zaburzenia chodu, zaburzenia czucia, widzenia i słuchu, stany przypominające omdlenie lub śpiączkę, utrata głosu afoniaBol Walrow w stawach artykulacji dysartriaglobus, podwójne widzenie diplopia.

Czynniki te mogą zwiększać ryzyko pogorszenia stanu zdrowotnego, potęgować siłę symptomów oraz konieczność interwencji lekarskich. Zaburzenia te mogą pojawiać się na przestrzeni całego życia, towarzyszy im różnorodna motywacja. Jedną z postaci zaburzenia jest wytwarzanie przez najczęściej bliską osobę objawów zaburzeń somatycznych, w celu umotywowania poddania tej osoby zabiegom diagnostycznym lub leczniczym.

Bol Walrow w stawach Leczenie terapii laserowej stawow

Pacjent nie czyni tego dla wtórnych korzyści natury ekonomicznej. Nawet jeśli u osoby pozorującej lub będącej obiektem tych oddziaływań istnieje jakiś stan chorobowy, jego objawy są wzmacniane, prowadząc do podejmowania względem pacjentów poważniejszych interwencji medycznych, niż wskazywałby na to faktyczny stan zdrowia.

Bol Walrow w stawach zranic zyly na rekach i stawach lokcia

Terapia zaburzeń somatoformicznych Ze względu na konsekwencje dla samej jednostki oraz społeczne koszty, zaburzenia pod postacią somatyczną Wybuch na leczenie stawow lokciowych przez srodki zaradcze się przedmiotem badań i refleksji nad skutecznością różnych oddziaływań.

Omawiana kategoria diagnostyczna stanowi niejednorodną grupę zaburzeń z rozmaitymi i często zmiennymi objawami, co nastręcza wiele trudności jeżeli chodzi o zastosowanie określonych oddziaływań leczniczych. Pod uwagę bierze się tak oddziaływania psychoterapeutyczne, jak i farmakologiczne — zarówno poprzez kontakt z lekarzem POZ, lekarzem innej specjalności czy psychiatrą [33].

Stwardnienie rozsiane - rezonans magnetyczny 1.

Jako wiodącą metodę leczniczą brane są pod uwagę przede wszystkim oddziaływania psychoterapeutyczne. Za najskuteczniejszą spośród podejść psychoterapeutycznych w leczeniu zaburzeń somatyzacyjnych, uznaje się psychoterapię poznawczo-behawioralną. Jej celem jest wspieranie pacjenta w przystosowaniu się do środowiska kształtując korzystne i eliminując niekorzystne zachowania. Dowodów na jej skuteczność dostarczyło między innymi badanie Speckens i wsp.

Bol Walrow w stawach Leczenie stawow Matsest

Po sześciu miesiącach po zastosowanej psychoterapii, w grupie pacjentów z zaburzeniami somatyzacyjnymi istotnie więcej osób niż w grupie kontrolnej ujawniło poprawę w zakresie objawów.

Po dwunastu miesiącach różnice te w szerokim zakresie utrzymywały się [34]. W badaniu Lidbeck, skupiono się na ocenie skuteczności krótkoterminowych oddziaływań poznawczo-behawioralnych w grupie pacjentów podstawowej opieki lekarskiej.

Postępy rehabilitacji oceniano na podstawie oceny siły mięśniowej za pomocą testu Lovetta i pomiaru zakresu ruchomości w stawach.

U tych pacjentów oddziaływania opierające się na psychoedukacji i relaksacji doprowadziły do istotnej poprawy w zakresie zaabsorbowania objawami somatycznymi, hipochondrii i ilości stosowanych leków [35]. Wydaje się, że korzystanie z przynajmniej niektórych elementów podejścia poznawczo-behawioralnego w codziennej praktyce klinicznej może przynieść korzystne efekty w pracy z pacjentami.

Są to między innymi wystrzeganie się wzmacniania objawów przez poświęcanie im nadmiernej uwagi oraz nieuzasadnioną diagnostyką i leczeniem, regularność spotkań, trzymanie się czytelnej i ustalonej struktury wizyt, wyznaczanie celów pracy pacjenta, spotkanie z jego rodziną, zniechęcanie do korzystania z nagłych doraźnych wizytunikanie zbędnych badań i leków, unikanie pochopnych i bagatelizujących stwierdzeń oraz krytycznych ocen na temat pacjenta, budowanie wspierającej i nieautorytarnej atmosfery [25].

Zastosowanie określonego postępowania farmakologicznego pozostaje uwarunkowane przede wszystkim wiodącymi objawami psychopatologicznymi, nasileniem objawów chorobowych, ich czasem trwania, wpływem na codzienne funkcjonowanie pacjenta ale również koncepcją leczniczą, preferowaną przez osobę prowadzącą leczenie.

Ponadto wydaje się, że omawiana grupa pacjentów może być podatna na subiektywne odczucie nasilonych objawów ubocznych związanych z okresem wprowadzania farmakoterapii, a przez to — odmówić współpracy w procesie leczenia. Zasadne wydaje się zatem powolne zwiększanie dawek leków, stosowanie preparatów obarczonych najmniejszym ryzykiem działań niepożądanych, stosowanie terapii jednolekowej oraz jak najmniejszych skutecznych dawek leków.