Bol tamoksyfenu w stawach. 1. Skutki uboczne leków na raka piersi

Wieloletnia hormonalna stymulacja endogenna lub egzogenna tych receptorów może doprowadzić do zwiększonej aktywności podziałowej komórek gruczołu piersiowego, a przez to do rozwoju raka. Jest to leczenie będące w uzasadnionych przypadkach alternatywą dla uzupełniającej chemioterapii. Ustala je lekarz na podstawie wywiadu i wyników badań.

Ból zwiastun

Extended adjuvant endocrine therapy should not be a standard in early breast cancer patients Wprowadzenie Poprawa wyników leczenia raka piersi wynika, między innymi, z zastosowania po leczeniu operacyjnym uzupełniającego leczenia systemowego chemioterapii, hormonoterapii, immunoterapii. Wybór odpowiedniej metody leczenia opiera się na analizie wielu czynników, z których najważniejszym jest biologia nowotworu.

O kwalifikacji do leczenia hormonalnego decyduje obecność w komórkach guza receptorów steroidowych, bo tylko w takiej sytuacji leczenie to może być skuteczne.

Leczenie antyHER2 stosuje się u chorych z nadekspresją receptora HER2, chemioterapię — w zależności od czynników ryzyka nawrotu choroby i stanu sprawności chorego [1].

Decyzja o zastosowaniu uzupełniającego leczenia systemowego powinna zawsze wynikać z oceny potencjalnych korzyści i analizy możliwych działań niepożądanych. W codziennej praktyce klinicznej pomocne w ocenie korzyści wynikających z leczenia systemowego są komputerowe modele ryzyka nawrotu, dostępne pod internetowymi adresami www.

Analizując możliwe działania uboczne, należy brać po uwagę wszystkie czynniki ze strony chorego, a więc wiek, stan sprawności, współistniejące choroby.

Co oznacza ta wklęsła brodawka? Dlatego takie kobiety powinny wykonać badania genetyczne, które pomogą w ustaleniu, czy pacjentka jest nosicielką mutacji w genach BRCA1 lub BRCA2, czyli najczęściej obecnych w takim wypadku. Dlatego też nie powinna Pani zwlekać z wizytą u lekarza, na co wskazuje także dolegliwość, o której Pani wspomina.

Propozycja leczenia powinna być także przedyskutowana z Leczenie lekarstwem stawow i artroza, muszą być uwzględnione jego preferencje.

Lekarze stosujący leczenie systemowe zwykle dobrze oceniają możliwe działania uboczne Leczenie przez srodki ludowe artrozy stawu barku z zastosowania chemioterapii. Nieco inaczej jest w przypadku leczenia hormonalnego. Działania uboczne tego leczenia rzadko bezpośrednio zagrażają życiu, mogą wystąpić po długim okresie stosowania leku i dlatego nie są dobrze monitorowane przez lekarzy.

Od bolu miesni i stawow

Jest to poważny problem, gdyż uzupełniające leczenie hormonalne stosowane jest u większości Zapalenie artrozy stawu barku na raka piersi. Zaleca się je prawie wszystkim chorym z nowotworami wykazującymi ekspresję receptorów steroidowych.

Według zaleceń NCCN National Comprehensive Cancer Network z roku z leczenia hormonalnego można zrezygnować tylko u chorych z bardzo małymi guzami średnica mniejsza niż 0,5 cm i bez przerzutów do pachowych węzłów chłonnych. W hormonalnym leczeniu uzupełniającym stosuje się kilka leków, ich wybór zależy przede wszystkim od stanu menopauzalnego chorej. U kobiet młodych, przed menopauzą, stosuje się przede wszystkim lek z grupy selektywnych modulatorów receptorów estrogenowych — tamoksyfen, u chorych po menopauzie — tamoksyfen lub leki z grupy inhibitorów aromatazy.

Czas trwania uzupełniającego leczenia hormonalnego Do niedawna standardowy czas leczenia tamoksyfenem wynosił 5 lat. Zalecenie to było podyktowane wynikami badań klinicznych, które wskazywały, że 5-letni okres stosowania tamoksyfenu przynosi większe korzyści niż stosowanie leku przez 2 lata [2].

Oczywiście zalecenie to było pewnym kompromisem, bo nigdy nie przeprowadzono badań klinicznych, które by porównywały inne okresy stosowania leku — na przykład 4,5 roku i 5 lat. Dla praktykujących klinicystów decyzja o zakończeniu terapii po 5 latach nie zawsze była łatwa, bo wiadomo, że u pacjentek z rakami piersi wykazującymi ekspresję receptorów steroidowych większość Bol tamoksyfenu w stawach choroby występuje po 5 latach od rozpoznania, a więc po okresie stosowania uzupełniającego leczenia hormonalnego [3].

W sposób naturalny pojawiało się więc pytanie, czy u pacjentki z dużym ryzykiem nawrotu, która bardzo dobrze toleruje leczenie hormonalne, nie warto prowadzić go dłużej, niż zalecają to standardy. Często też same pacjentki niechętnie rezygnowały z leczenia, które dawało im poczucie bezpieczeństwa.

Korzyści z tego leczenia odnoszą chore przed- i po menopauzie, niezależnie od obecności przerzutów do węzłów chłonnych i stosowania chemioterapii [4]. Pewne wątpliwości odnośnie celowości wydłużonej hormonoterapii budziły wczesne badania na modelach zwierzęcych, wskazujące, że przy długotrwałej ekspozycji na tamoksyfen może pojawić się oporność na leczenie lub nawet rzadko wzrost guza zależny od obecności leku. Późniejsze badania nie wykazywały, by zjawisko to miało znaczenie w praktyce klinicznej [5].

W roku przedstawiono wyniki 2 dużych randomizowanych badań klinicznych, które jednoznacznie wskazują na korzyści z przedłużonej terapii hormonalnej.

Czas trwania uzupełniającego leczenia hormonalnego

Celem badania było porównanie 5- i letniego okresu stosowania tamoksyfenu. Wydłużone leczenie hormonalne spowodowało ograniczenie umieralności związanej z rakiem piersi i całkowitej umieralności w okresie od 5 do 15 lat po operacji.

  1. Polaczenia ramion bolesne po odebraniu
  2. Wiazki traumy z ramienia
  3. Pacjent Hormonoterapia raka piersi Lek.
  4. Przerzuty do kości?
  5. Komórki nowotworowe mają zdolność odrywania się od guza i wędrowania po całym organizmie.
  6. Хейл взвыл от боли, и все его тело сразу же обмякло.
  7. Witamina D na bóle mięśni kobiet chorych na raka piersi | WP abcZdrowie

Jednocześnie jednak odnotowano więcej poważnych działań niepożądanych, w tym zatorowości płucnej i raków błony śluzowej macicy. Podobne wnioski przyniosło badanie aTTom adjuvant Tamoxifen — To offer more. Wyniki tych badań spowodowały zmianę w zaleceniach ASCO z roku [8, 9]. Nie lekceważąc poważnych zaleceń, należy jednak zawsze rozważać potencjalne korzyści w kontekście możliwych działań niepożądanych indywidualnie dla każdej pacjentki.

Powiązane artykuły

Ryzyko raka błony śluzowej trzonu Bol tamoksyfenu w stawach, choć nie jest duże, byłoby w obu tych przypadkach podobne. Należy więc planować leczenie indywidualnie dla każdej pacjentki, po uwzględnieniu czynników ryzyka nawrotu choroby, ocenie stanu ogólnego i poznaniu preferencji chorej. Zgodnie z rekomendacjami ASCO American Society of Clinical Oncology z roku wszystkim pacjentkom z rakami piersi wykazującymi ekspresję receptorów steroidowych należy proponować uzupełniające leczenie hormonalne.

Leczenie chorych w wieku przed- i okołomenopauzalnym Chorym w wieku przed i okołomenopauzalnym należy zalecać stosowanie tamoksyfenu przez 5 lat. Po tym okresie, jeżeli pacjentka w trakcie leczenia tamoksyfenem definitywnie przeszła menopauzę, można jej zaproponować 2 opcje: zmianę leku na inhibitor aromatazy lub kontynuację leczenia tamoksyfenem.

Kobietom, których stan menopauzalny nie jest jednoznacznie określony lub które nie przeszły menopauzy, należy zaproponować kontynuację leczenia tamoksyfenem łącznie do 10 lat. W celu określenia stanu czynności jajników trzeba odstawić tamoksyfen na 5—6 tygodni i oznaczyć stężenie hormonu folikulotropowego FSH — follicle-stimulating hormone i estradiolu [9, 11].

Zastosowanie analogów gonadoliberyny goserelina, leuproleina u młodych chorych z wczesnym rakiem piersi zmniejsza ryzyko nawrotu i zgonu w porównaniu z pacjentkami nieleczonymi systemowo, Bol tamoksyfenu w stawach stosowanie analogów gonadoliberyn z tamoksyfenem nie wpływa na wydłużenie czasu wolnego od nawrotu oraz czasu całkowitego przeżycia w porównaniu z terapią samym tamoksyfenem.

Leczenie pacjentek w wieku pomenopauzalnym Chore w wieku pomenopauzalnym mają więcej opcji terapeutycznych — mogą być leczone tamoksyfenem przez 10 lat, inhibitorem aromatazy przez 5 lat lub z wykorzystaniem tych 2 leków, zwykle w sekwencji: tamoksyfen, a później inhibitor aromatazy [9, 11]. Niezależnie od wybranego sposobu leczenia inhibitory aromatazy nie powinny być stosowane dłużej niż 5 lat, gdyż nie ma wystarczających dowodów potwierdzających ich skuteczność i bezpieczeństwo przy dłuższym stosowaniu.

Działania niepożądane Tamoksyfen zwiększa ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, wywołuje objawy naczynioruchowe, Zraniony stawow przestan estrogenopodobnie na układ rodny, powodując krwawienia, upławy i zwiększone ryzyko raka endometrium.

U kobiet przed menopauzą stosujących tamoksyfen mogą wystąpić nieregularne miesiączki lub całkowity brak miesiączkowania. Lek może powodować nudności i wymioty, zawroty i bóle głowy.

U chorych leczonych tamoksyfenem obserwowano również zaburzenia widzenia — zmiany w rogówce, retinopatie, zaćmę, neuropatię i zapalenie nerwu wzrokowego te działania nie zostały potwierdzone w randomizowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą. Rzadko występujące działania niepożądane to: leukopenia i małopłytkowość, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i zaburzenia lipidowe [12].

Zapalenie tkanek wokol stawow

Inhibitory aromatazy powodują utratę masy kostnej i zwiększają ryzyko złamań. U części chorych wywołują bóle i sztywność stawów, które mogą skłonić pacjentkę do odstawienia leku.

Czy stawy moga bolec podczas choroby watroby

Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych inhibitorów aromatazy należą objawy ze strony układu krążenia choroba niedokrwienna serca, zawał. Podobnie jak tamoksyfen, mogą powodować objawy naczynioruchowe i suchość pochwy.

U pacjentów stosujących inhibitory aromatazy mogą także wystąpić bóle głowy, zaburzenia łaknienia, zmęczenie, obniżenie nastroju. Często następuje ścieńczenie i wypadanie włosów [13—15]. W związku z coraz częściej opisywanymi zaburzeniami poznawczymi, które towarzyszą chemioterapii, powstała obawa o możliwość indukowania tych zmian również przez leczenie hormonalne. Są badania wskazujące na taką zależność i inne, które nie potwierdzają tych obaw [16, 17].

Pojawiają się jednak doniesienia o nieopisywanych wcześniej działaniach niepożądanych — na przykład o zwiększonym ryzyku cukrzycy u kobiet stosujących tamoksyfen [18].

Produkt na receptę, brak ofert Powiązane artykuły Witamina D3 - czy i kiedy suplementować? Katarzyna Mądrzak, mgr farm.

Przestrzeganie zaleceń lekarskich Poważny problem to brak stosowania się do zaleceń. Przeprowadzone badania wskazują, że znaczny odsetek chorych nie przyjmuje regularnie zaleconych leków.

bóle kości i stawów

Należy się więc spodziewać, że część chorych nie zastosuje się do zalecenia Bol tamoksyfenu w stawach czasu stosowania leczenia Bol tamoksyfenu w stawach [19]. Ciąża po leczeniu raka piersi a wydłużona hormonoterapia Dłuższe leczenie hormonalne zmniejsza szansę na posiadanie potomstwa, gdyż u kobiet leczonych wcześniej cytostatykami, u których powróciła miesiączka, należy się spodziewać wcześniejszej menopauzy.

Trwa badanie kliniczne, które ma ocenić Bol tamoksyfenu w stawach przerwania leczenia tamoksyfenem na okres ciąży i ponowne zastosowanie leczenia hormonalnego po urodzeniu Bol tamoksyfenu w stawach.

W przyszłości najprawdopodobniej pomocne okażą się testy genetyczne, które na podstawie oceny ryzyka późnego nawrotu choroby pozwolą na wyodrębnienie grup pacjentów z rakiem piersi, odnoszących największe korzyści z przedłużonej terapii hormonalnej [20]. Podsumowanie Pacjentkom z rakiem piersi wykazującym ekspresję receptorów estrogenowych należy zalecać uzupełniające leczenie hormonalne.

Chorym leczonym przez 5 lat tamoksyfenem należy proponować w zależności od stanu menopauzalnego kontynuację leczenia tym lekiem lub zastosowanie leku z grupy inhibitorów aromatazy. W każdym przypadku decyzja o przedłużonej hormonoterapii powinna być podejmowana indywidualnie, po ponownym przeanalizowaniu czynników ryzyka, ocenie tolerancji dotychczasowego leczenia i omówieniu z chorą możliwych działań ubocznych. Wydłużona hormonoterapia nie powinna więc być standardowym postępowaniem, tylko możliwą opcją terapeutyczną, którą należy rozważyć u każdej chorej na raka piersi.

Maria Litwiniuk Katedra i Klinika Onkologii.